Με αγωνία και μεγάλη ανησυχία παρακολουθούμε όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα στην αγαπημένη μας Κοζάνη.
Ως Σύνδεσμος Φιλάθλων Κοζάνης «Τα Λιοντάρια», πριν από δύο χρόνια βρεθήκαμε μπροστά σε μια εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση. Η ομάδα κινδύνευε να διακόψει την αγωνιστική της πορεία και, μπροστά σε αυτόν τον κίνδυνο, αποφασίσαμε να βάλουμε πλάτη και να κάνουμε ό,τι περνούσε από το χέρι μας για να κρατήσουμε την Κοζάνη ζωντανή.
Δεν το κάναμε για προβολή ούτε για προσωπικό όφελος. Το κάναμε γιατί για εμάς η Κοζάνη είναι πάνω από πρόσωπα, διοικήσεις και προσωπικές επιδιώξεις.
Και τα καταφέραμε.
Ίσως, όμως, το μεγαλύτερο λάθος μας ήταν ότι αποφασίσαμε να συνεχίσουμε και για δεύτερη χρονιά την προσπάθεια, πιστεύοντας ότι μπορούσαμε να κρατήσουμε την ομάδα όρθια και να την οδηγήσουμε σε καλύτερες ημέρες.
Δυστυχώς, παρά την προσπάθεια, η Κοζάνη δεν κατάφερε να αποφύγει τον υποβιβασμό στο τοπικό πρωτάθλημα.
Και τότε, μετά τον υποβιβασμό, η ομάδα πέρασε ξανά στα χέρια του Προέδρου της, κ. Δελιαλή.
Από εκεί και πέρα, περιμέναμε να δούμε έναν ξεκάθαρο σχεδιασμό, συγκεκριμένο πλάνο και μια οργανωμένη προσπάθεια για την επανεκκίνηση της Κοζάνης.
Αντί γι’ αυτό, φτάσαμε σήμερα, μέσα Αυγούστου, να βλέπουμε μια ομάδα που βρίσκεται ξανά σε κατάσταση αβεβαιότητας.
Χωρίς τεχνικό τιμ, μετά και την παραίτησή του.
Χωρίς ξεκάθαρο αγωνιστικό σχεδιασμό.
Χωρίς την εικόνα μιας οργανωμένης προετοιμασίας.
Χωρίς να γνωρίζει ο κόσμος ποιο ακριβώς είναι το πλάνο για την επόμενη ημέρα.
Και εδώ πλέον τα ερωτήματα δεν μπορούν να μένουν αναπάντητα.
Κύριε Δελιαλή, πού βρίσκεται ο σχεδιασμός της ομάδας;
Ποιο είναι το αγωνιστικό πλάνο;
Ποιο είναι το τεχνικό επιτελείο;
Πότε θα ξεκινήσει οργανωμένα η προετοιμασία;
Ποιος είναι ο στόχος της νέας χρονιάς;
Ο κόσμος της Κοζάνης δεν ζητά θαύματα.
Ζητά το αυτονόητο:
Σοβαρότητα. Οργάνωση. Διαφάνεια. Σχεδιασμό. Σεβασμό στην ιστορία της ομάδας.
Η Κοζάνη δεν είναι παιχνίδι κανενός.
Δεν είναι προσωπική υπόθεση κανενός.
Δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως αντικείμενο αντιπαραθέσεων ή διαπραγματεύσεων.
Η Κοζάνη είναι η ομάδα μιας ολόκληρης πόλης. Είναι η ιστορία της, είναι ο κόσμος της, είναι τα παιδιά που μεγάλωσαν με αυτήν και οι άνθρωποι που στάθηκαν δίπλα της στις δύσκολες στιγμές.
Τις τελευταίες ημέρες πληροφορούμαστε για ενδιαφέρον ανθρώπων που φέρονται να εξετάζουν το ενδεχόμενο να αναλάβουν την ομάδα.
Εάν πράγματι υπάρχει τέτοιο ενδιαφέρον, τότε οφείλουν όλοι να μιλήσουν καθαρά.
Και εάν υπάρχουν οικονομικές απαιτήσεις για την αλλαγή διοίκησης ή την παραχώρηση της ομάδας, ο κόσμος δικαιούται να γνωρίζει με σαφήνεια τι ακριβώς ζητείται και τι ακριβώς παραδίδεται.
Γιατί εδώ γεννιούνται εύλογα ερωτήματα.
Τι είναι αυτό που σήμερα καλείται να παραλάβει ένας άνθρωπος ή μια ομάδα ανθρώπων;
Μια Κοζάνη χωρίς ολοκληρωμένο αγωνιστικό σχεδιασμό;
Μια ομάδα που ψάχνει ακόμη τεχνικό επιτελείο;
Μια ομάδα που χρειάζεται ουσιαστικά να στηθεί από την αρχή;
Εάν υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να βοηθήσουν, γιατί να μην τους δοθεί η δυνατότητα να παρουσιάσουν το σχέδιό τους και να κριθούν από τον κόσμο για τις πράξεις τους;
Κύριε Δελιαλή,
Εάν πραγματικά αγαπάτε την Κοζάνη, τώρα είναι η ώρα να το αποδείξετε.
Δεν θα είναι ντροπή να παραδώσετε την ομάδα σε ανθρώπους που έχουν τη διάθεση, τη δυνατότητα και το σχέδιο να την οδηγήσουν μπροστά.
Ντροπή θα είναι να φτάσουμε στο σημείο η Κοζάνη να διαλυθεί επειδή δεν μπορέσαμε να βάλουμε το καλό της ομάδας πάνω από προσωπικούς εγωισμούς.
Εμείς δεν ζητάμε τίποτα περισσότερο από αυτό που ζητά κάθε φίλαθλος:
Να σωθεί η Κοζάνη.
Να οργανωθεί.
Να ξαναβρεί τον δρόμο της.
Να αποκτήσει ξανά όραμα.
Και εάν υπάρχει σήμερα μια τελευταία ευκαιρία να βρεθεί λύση, μην την αφήσετε να χαθεί.
Καθίστε στο ίδιο τραπέζι με όσους ενδιαφέρονται πραγματικά.
Ακούστε τις προτάσεις τους.
Βάλτε πάνω απ’ όλα το συμφέρον της ομάδας.
Και εάν δεν μπορείτε ή δεν θέλετε να συνεχίσετε, παραδώστε την ομάδα σε ανθρώπους που μπορούν να την οδηγήσουν ξανά εκεί που της αξίζει.
Χωρίς εγωισμούς.
Χωρίς προσωπικές αντιπαραθέσεις.
Χωρίς παιχνίδια εντυπώσεων.
Γιατί στο τέλος της ημέρας κανένας δεν θα κριθεί από τα λόγια που είπε.
Θα κριθεί από το τι άφησε πίσω του.
ΚΑΙ ΜΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΑΛΑΙΜΑΧΟΥΣ ΤΗΣ ΚΟΖΑΝΗΣ
Κλείνοντας, δεν μπορούμε να μην απευθυνθούμε και στους παλαίμαχους ποδοσφαιριστές της Κοζάνης.
Πού είστε;
Γιατί σιωπάτε;
Γιατί δεν μπαίνετε μπροστά σε αυτή την τόσο δύσκολη στιγμή για την ομάδα που υπηρετήσατε και αγαπήσατε;
Έχουμε δει παλαίμαχους άλλων ομάδων, όταν οι σύλλογοί τους βρέθηκαν σε δύσκολες καταστάσεις, να αφήνουν στην άκρη προσωπικές διαφορές και να μπαίνουν μπροστά.
Να συσπειρώνουν τον κόσμο.
Να παίρνουν πρωτοβουλίες.
Να ανοίγουν πόρτες.
Να αναζητούν λύσεις.
Εσείς γιατί όχι;
Πριν από λίγα χρόνια, όταν η Κοζάνη βρισκόταν στη Γ’ Εθνική και στη συνέχεια βρέθηκε στη Super League 2, πολλοί από εσάς ήσασταν παρόντες.
Και καλά κάνατε.
Τώρα όμως που τα πράγματα δυσκόλεψαν, που η ομάδα υποβιβάστηκε και βρίσκεται ξανά μπροστά σε μια κρίσιμη κατάσταση, γιατί ξαφνικά επικρατεί σιωπή;
Δεν ζητάμε από κανέναν να αναλάβει κάτι που δεν μπορεί.
Δεν ζητάμε από κανέναν να βάλει χρήματα από την τσέπη του.
Ζητάμε όμως από όσους φόρεσαν τη φανέλα της Κοζάνης, τίμησαν το σήμα της και έγραψαν τη δική τους ιστορία με αυτή την ομάδα, να δείξουν ότι η σχέση τους με την Κοζάνη δεν τελείωσε όταν έπεσαν τα φώτα.
Οι δύσκολες στιγμές είναι αυτές που ξεχωρίζουν τους πραγματικά παρόντες.
Τώρα είναι η ώρα να μιλήσετε.
Να πάρετε θέση.
Να καλέσετε σε συσπείρωση.
Να βοηθήσετε να βρεθεί λύση.
Και εάν πιστεύετε ότι η σημερινή κατάσταση μπορεί να αλλάξει, τότε βγείτε μπροστά και δείξτε τον δρόμο.
Γιατί η ιστορία ενός ποδοσφαιριστή δεν γράφεται μόνο με γκολ, συμμετοχές και επιτυχίες.
Γράφεται και με τη στάση του όταν η ομάδα του περνά δύσκολα.
Η Κοζάνη σήμερα σας χρειάζεται όλους.
Παλαίμαχους, φιλάθλους, ανθρώπους που έχουν υπηρετήσει την ομάδα, επιχειρηματίες, φορείς και κάθε άνθρωπο που πραγματικά ενδιαφέρεται για το μέλλον της.
Ας σταματήσει, λοιπόν, η σιωπή.
Ας μιλήσουν όλοι.
Ας αναλάβει ο καθένας το μερίδιο ευθύνης που του αναλογεί.
Εμείς, ως «Λιοντάρια», πριν από δύο χρόνια κάναμε αυτό που θεωρήσαμε καθήκον μας.
Βάλαμε πλάτη όταν η ομάδα κινδύνευε.
Σήμερα δεν ζητάμε ανταλλάγματα.
Ζητάμε μόνο ένα πράγμα:
ΝΑ ΣΩΘΕΙ Η ΚΟΖΑΝΗ.
Και το λέμε ξεκάθαρα προς κάθε κατεύθυνση:
Η Κοζάνη δεν έχει χρόνο για άλλα λόγια.
Δεν έχει χρόνο για άλλες καθυστερήσεις.
Δεν έχει χρόνο για πειραματισμούς.
Έχει ανάγκη από πράξεις.
Κύριε Δελιαλή, η ώρα των ευθυνών έφτασε.
Εάν υπάρχει λύση, δώστε της χώρο να προχωρήσει.
Εάν υπάρχει ενδιαφέρον, εξετάστε το σοβαρά.
Εάν υπάρχει καλύτερος δρόμος για την ομάδα, ανοίξτε τον.
Γιατί η μεγαλύτερη απόδειξη αγάπης για μια ομάδα δεν είναι να κρατάς τα κλειδιά της.
Είναι να κάνεις ό,τι χρειάζεται για να μην κλείσει ποτέ η πόρτα της.
Η Κοζάνη βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού.
Είτε της δίνουμε οξυγόνο να ζήσει είτε την αφήνουμε να διαλυθεί.
Εμείς επιλέγουμε το πρώτο.
Και περιμένουμε από όλους όσοι έχουν την ευθύνη να κάνουν το ίδιο.
Σύνδεσμος Φιλάθλων Κοζάνης
«ΤΑ ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ»
