Κλήθηκε ο Ρούλης , μετανάστης από γειτονική χώρα , να σκάψει τον τάφο του αποθανόντα , ήταν φίλοι και γίνανε ακόμη περισσότερο από τότε που ο μακαρίτης αισθανόταν ότι οι φυσικές
του δυνάμεις περιορίζονταν.Στην αρχή ο Ρούλης ήθελε να αναθέσει τη δουλειά σε άλλους , αλλα το καλοσκέφτηκε και αποφάσισε να την κάνει ο ίδιος.Τον κάλεσαν να παρευρεθεί στο τραπέζι μετα την κηδεία.Αρνήθηκε με το αιτιολογικό μάλλον ότι αυτός μουσουλμάνος , τί δουλειά είχε με τους χριστιανούς ;
Όταν ήρθε η ώρα της πληρωμής απ τους οικείους, του έδωσαν προφανώς περισσότερα από ό,τι υπολόγιζε ο ίδιος , απάντησε με το αμίμητο και ειλικρινές ‘’….πολλά είναι ! ‘’. Ναι ‘’πολλά είναι ‘’ σε μια εποχή που οι πιο πολλοί τα θεωρούν ‘’λίγα’’, ακόμη και το όποιο χαρτζιλίκι τα μικρά παιδιά το θεωρούν λίγο. Σήμερα κι ο Ρούλης , μετα δεκαπέντε χρόνια , θα λέει ‘’ μόνο τόσα ΄΄;.
Βλέποντας ο μέσος πολίτης τις πολυτελείς βίλες κάποιων επώνυμων , τα ακριβά τους αυτοκίνητα , τα πανάκριβα γιοτ , ακόμη και τα ιδιόκτητα νησιά , θαμπώνεται από την εικόνα της χλιδής και του πλούτου και η ορεσίβια ηλικιωμένη στήνεται με τις ώρες να ‘’ απολαύσει ΄΄ τη σαπουνόπερα ‘’ Δυναστεία ‘’ και να ζήσει έστω για λίγο μια δανεική ζωή , μέσα από τη ζωή άλλων , χωρίς να της περνάει απ το μυαλό ότι πολλοί από αυτούς αυτοκτονούν με τα ναρκωτικά , ο Πατέρας αποκτά ερωμένη τη γυναίκα του γιού κ.λ.π , μια κοινωνία με πολλά πλούτη αλλά και πολλά αδιέξοδα.Μια κοινωνία που δεν γνωρίζει και δε θα μάθει ποτέ για την ‘’αρχοντια’’ της στέρησης , της ειλικρίνειας , της αδολης αγάπης , της συντροφικότητας της γιαγιάς στον τόπο που ζεί.
Υποτιμώνται τα χειρονακτικά επαγγέλματα , κι άς είναι δυσεύρετα. Είναι υποτιμητικό για ένα αριστούχο Λυκείου να μη δηλώσει Νομική , Πολυτεχνείο ή Ιατρική , κι όχι αυτό που πράγματι του αρέσει!!!!Πιο εύκολα βρίσκεις γιατρό , δικηγόρο ή μηχανικό παρα ψυκτικό , ηλεκτρολόγο ή υδραυλικό !!! Κι όταν βρεθεί , η απαίτησή του : με λίγη δουλειά , πολλά λεφτά!!! Στόχος του να γίνει εργολάβος , να εκμεταλλεύεται άλλους πιο μικρούς , με φτηνό το μεροκάματο , τη μαύρη εργασία , τη μη ασφάλιση , για να αυξάνει τα κέρδη του.Απ την άλλη ο Δικηγόρος ονειρεύεται να συστήσει μεγάλη δικηγορική εταιρεία , ο γιατρός να αποκτήσει δική του κλινική κι ο μηχανικός να γίνει μεγαλοεργολάβος ιδιωτικών και δημοσίων κατασκευών.Ομως το πιο επικερδές επάγγελμα είναι αυτό του ‘’ αεριτζή ‘’!!!
Οι ξένες χώρες πλημμύρισαν με γιατρούς . δικηγόρους και μηχανικούς , το Κράτος ξοδεύει για να σπουδάσει τα νέα παιδιά , αδυνατεί να τα απορροφήσει η εγχώρια οικονομία , λόγω μη ύπαρξης μιας στοιχειώδους πρόβλεψης , και τα παραδίδει ‘’ βορά ‘’ στις ξένες αγορές εργασίας. Οι Ρούληδες , δε θα ξαναγυρίσουν στις Πατρίδες τους , έγιναν εργολάβοι , οι Πακιστανοί μετανάστες έχουν μετατραπεί σε μόνιμο αγροτοεργατικό προσωπικό , να μαζεύουν τις φράουλες της Ηλείας , τις Ελιές της Κρήτης , να κτίζουν τους ουρανοξύστες του Λάτση στο Ελληνικό , οι Φιλιπινέζες να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στις μεγαλοκυρίες των βορείων προαστίων.
Το σημερινό προλεταριάτο έχει αλλάξει σύνθεση , το απαρτίζουν οι απόφοιτοι των Λυκείων , των τεχνικών σχολών , των Πανεπιστημίων , οι φαντάροι με την πολύμηνη στρατιωτική θητεία. Οι σπουδές , τα μεταπτυχιακά , η στράτευση , είναι προσωρινές ανασταλτικές λύσεις για να κρατήσουν τα νέα παιδιά μακράν της αγοράς εργασίας κι όταν επιχειρήσουν να εισέλθουν , θα συναντήσουν τους δέκα μεγάλους οικονομικούς παράγοντες που ελέγχουν την οικονομία , τα μαζικά μέσα ενημέρωσης και το Ποδόσφαιρο. Μια οικονομία χωλαίνουσα , με μόνιμα προβλήματα την ανυπαρξία ανάπτυξης , την ακρίβεια , την ανεργία , τον πληθωρισμό , την υπερφορολόγηση , την απαξίωση των θεσμών , των ιδανικών και των οραμάτων
Μια πολιτική εξουσία που θέλει να είναι αδύναμη και να έχει μετατραπεί σε τροχονόμο των μεγάλων συμφερόντων , με τους εκπροσώπους του Λαού σε μόνιμους χειροκροτητές , άφωνους , άβουλους , υποτελείς στην κομματοκρατία , με τους υπουργούς , τους στρατηγούς , να παρακολουθούνται στις κινήσεις τους και να σιωπούν!!!
Οι από του βήματος της Βουλής ομιλίες της πολιτικής ηγεσίας μοιάζουν με το από του άμβωνος κήρυγμα του Ιεροκήρυκα, ομιλίες χωρίς να μπορούν να αμφισβητηθούν, στείρες νέων ιδεών , ιδανικών και οραμάτων ,βολεύουν την πραγματικότητα στις δικές τους επιδιώξεις , με τους πολίτες να στήνονται στα ράφια των Σούπερ Μάρκετ κοιτάζοντας τις πιο φτηνές τιμές , να μετρούν τον μη επαρκή οβολό τους , όμως παρ όλα αυτά να απολαμβάνουν τον καναπέ , περιμένοντας κάποιον Μεσσία , ως ‘’Μαννα εξ ουρανού’’ , με τις ταχυδακτυλουργικές του ικανότητες να φέρει τα πάνω κάτω , στερώντας στον εαυτό τους το ρόλο του πρωταγωνιστή των εξελίξεων , να προτιμούν να είναι θεατές σε ένα έργο που γράφουν ‘’άλλοι’’ γι αυτούς , όμως χωρίς αυτούς.
