ΦΛΩΡΙΝΑ - Αθηνά Ζωγράφου: ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΣΤΑΥΡΙΑΝΟ
Κάποτε οι άνθρωποι γίνονται φως.
Όχι γιατί νικούν τον θάνατο, αλλά γιατί ο θάνατος αδυνατεί να σβήσει όσα χάρισαν στους άλλους.
Έτσι θα θυμόμαστε τον Γιώργο Σταυριανό.
Ως έναν άνθρωπο που πέρασε διακριτικά από τη ζωή,που συνέδεσε τη ζωή του και το διδακτικό έργο του με την πόλη μας,τη Φλώρινα, αφήνοντας πίσω του βαθύ αποτύπωμα.
Δεν είχε ανάγκη από τον θόρυβο της προβολής· το έργο, το ήθος και η ευγένειά του μιλούσαν πάντοτε γι' αυτόν.
Δίδαξε πως η αληθινή αξία δε μετριέται με τη δημοσιότητα, αλλά με τη συνέπεια, την προσφορά και την ανθρωπιά.
Σήμερα η σιωπή μοιάζει πιο βαριά.
Σαν να έκλεισε ένα ακόμη παράθυρο από εκείνα που άφηναν το φως να μπαίνει στον κόσμο.
Κι όμως, δεν είναι σκοτάδι.
Γιατί οι άνθρωποι της δημιουργίας και της προσφοράς δε χάνονται· διαχέονται στις μνήμες, στις πράξεις, στις λέξεις, στις ψυχές που άγγιξαν.
Οι λέξεις στέκονται φτωχές μπροστά στην απώλεια. Κι όμως, μέσα στη σιωπή τους γεννιέται η ευγνωμοσύνη. Για όσα πρόσφερε.
Για όσα ενέπνευσε. Για την καλοσύνη που μοίρασε αθόρυβα, χωρίς ποτέ να την εξαργυρώσει.
Καλό σου ταξίδι, αγαπημένε Γιώργο.
Η γη ας γίνει αγκαλιά και ο ουρανός πατρίδα.
Κι εμείς θα κρατήσουμε ζωντανή τη μνήμη σου, γιατί η μνήμη δεν είναι μόνο αντίσταση στη λήθη· είναι η πιο όμορφη μορφή ευγνωμοσύνης απέναντι σε μια ζωή που δικαίωσε την παρουσία της.
Αθηνά Ζωγράφου
* Ο Γιώργος Σταυριανός συνδέθηκε με την πόλη μας.Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο κι έζησε μεγάλο μέρος του βίου του εδώ...μέχρι την αναχώρησή του από τον κόσμο τούτο...
