ΟΚΤΩΒΡΗΣ και βλέπουμε παντού ροζ κορδέλες, ροζ μπαλόνια και εκδηλώσεις για τον καρκίνο του μαστού.
Η ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ και η ΠΡΟΛΗΨΗ είναι απαραίτητες.
Αναρωτιέμαι, όμως, μήπως ήρθε η ώρα να κοιτάξουμε και λίγο πιο πέρα από τα σύμβολα.
ΠΟΣΟ εύκολα βρίσκει σήμερα ένας άνθρωπος που δίνει αυτόν τον αγώνα απέναντι σε αυτό το ΘΗΡΙΟ την εξέταση που χρειάζεται;
ΠΟΣΟ εύκολα φτάνει στον γιατρό;
ΠΟΣΟ εύκολα στην θεραπεία;
ΠΟΣΟ εύκολα στην ουσιαστική φροντίδα;
Γιατί μακάρι ο αγώνας που δίνουμε για τον καρκίνο να μπορούσε να τελειώνει στις εκδηλώσεις και στα συμβολικά μηνύματα.
Ο αγώνας αυτός συνεχίζεται κάθε μέρα στα νοσοκομεία...στις λίστες αναμονής...
στις ελλείψεις γιατρών και νοσηλευτών.....
στην αγωνία των ασθενών που περιμένουν μια εξέταση, μια διάγνωση, μια θεραπεία.....
Και αναρωτιόμαστε πού βρίσκεται αυτή η ίδια ευαισθητοποίηση όταν τα δημόσια νοσοκομεία δεν διαθέτουν το απαραίτητο προσωπικό;
Όταν οι ασθενείς χρειάζονται έγκαιρη φροντίδα και το σύστημα δυσκολεύεται να ανταποκριθεί;
Μακάρι με το να φωτίζουμε τα κτίρια στα ροζ να λυνόταν όλα αυτά τα πάγια προβλήματα.
Χρειάζεται να ενισχύουμε τα νοσοκομεία μας με γιατρούς, νοσηλευτές και όλα τα απαραίτητα μέσα.
Η πρόληψη χωρίς πρόσβαση στις απαραίτητες εξετάσεις δεν αρκεί. Η διάγνωση χωρίς έγκαιρη θεραπεία δεν αρκεί.
Και η συμπαράσταση χωρίς ουσιαστική στήριξη των ασθενών δεν αρκεί.
Ο ΟΚΤΩΒΡΗΣ ας μην είναι μόνο ένας μήνας συμβολισμών. Ας γίνει αφορμή για διεκδίκηση δημόσιας υγείας που να καλύπτει τις ανάγκες όλων όσων υποφέρουν.
ΓΙΑΤΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΜΟΝΟ ΜΥΝΗΜΑΤΑ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ.
ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΠΟΥ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΠΡΑΞΗ.
Δημόσια νοσοκομεία στελεχωμένα και περίθαλψη που να μη γίνεται καθημερινός αγώνας για τον ασθενή.
Τα ροζ μπαλόνια μπορούν να στείλουν ένα μήνυμα. Το ζητούμενο είναι αυτό το μήνυμα να γίνεται πράξη κάθε μέρα, όλο τον χρόνο.
ΓΙΑΤΙ Η ΠΡΟΛΗΨΗ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ.
Η ΕΓΚΑΙΡΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΗ.
Και η ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΕΝ ΠΡΈΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΝΟΜΙΟ αλλά ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥ..
