Θανάσης Τριαρίδης - ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ: ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΣΑΣ...

Θανάσης Τριαρίδης - ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ: ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΣΑΣ...ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ: ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΣΑΣ...

Προσθέστε το Ptolemaida.tv ως προτιμώμενη πηγή στη Google

Το τριήμερο που μας πέρασε (13,14 και 15 Νοεμβρίου του 2026) βρέθηκα στην Πτολεμαΐδα σε ένα αφιέρωμα που έκανε η πολιτιστική κοινότητα της Υψικαμίνου στα έργα μου - αλλά και στο συνολικό έργο του λατρεμένου μου φίλου, μαθητή και συνεργάτη Χρήστου Διαμαντή (1987-2021). Έτσι τις δύο πρώτες μέρες (Παρασκευή και Σάββατο) παρουσιάστηκαν στο Πολιτιστικό Κέντρο Πτολεμαΐδας το ΠΛΥΝΤΗΡΙΟ σε σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Ιωαννίδη (από την θεατρική ομάδα Επέκεινα με την Γλυκερία Παπαδοπούλου και την Βάια Λαμπροπούλου στην σκηνή) και το LEBENSRAUM σε σκηνοθεσία της Κικής Στούμπου (από την Θεατρική Αναζήτηση Πτολεμαΐδας με την Εύη Ζουντουριάδου και τον Γιώργο Αθανασιάδη στην σκηνή). Πραγματικά δεν έχω λόγια: Υπέροχες παραστάσεις, σπαρακτικές ερμηνείες, εξαίσιες σκηνοθεσίες - και το πιο σημαντικό: Η θεατρική πράξη που γεννιέται μέσα από την κοινότητα, μέσα από την πόλη, με τους ανθρώπους της πόλης, για να βάλει στην κοινή διαβούλευση τα πολιτικά διακυβεύματα. Το είπα και στις συζητήσεις που ακολούθησαν: Αυτό είναι το θέατρο που ονειρεύομαι - και (νομίζω πλέον πως έχει γίνει καθαρό σε όλες και όλους) για αυτές τις ομάδες γράφω θέατρο.

Την τρίτη μέρα (Κυριακή) έγινε ένα μεγάλο αφιέρωμα στο Χρήστο μας που έφυγε τόσο άδικα: Η Ελένη Μπαμπίλα, η Κική Στούμπου κι εγώ διαβασαμε ποιήματα του Χρήστου ενώ οι αδελφικοί του φίλοι και συνοδοιπόροι, ο Βασίλης Φαλάρας, ο Βασίλης Κολοβός, ο Βασίλης Μπεζεβέγκης και ο Σωκράτης Βότσκος, παίξανε δέκα τραγούδια του. Σπάνια στιγμή: η μητέρα του Χρήστου, η Μαργαρίτα Καρυπίδου, όταν διάβασε το ποίημα "Διαυγεια" για την Βεγορίτιδα. Αλλα και η Χορωδία του Ωδείου Πτολεμαΐδας υπό την διεύθυνση της Νικολέτας Παπάζογλου που τραγούδησε το "Νανούρισμα του Περίσσιου Παιδιού". Ο Χρήστος μπορεί να έφυγε το 2021 αλλά συνάμα είναι κάποιος που διαρκώς έρχεται από το μέλλον. Και όσοι πλέξαμε μαζί του τις ζωές μας, ίσως να ερχόμαστε κι εμείς μαζί του.

Αυτό το τριήμερο, με ορισμένους αγαπημένους φίλους της κοινότητας των ~μελένιων λεμονιών~ (και, προφανώς, τους στενότατους συνεργάτες μου Χριστίνα Βουμβουράκη και Νίκο Ματενίδη) προσπαθήσαμε να κατανοήσουμε το βαθύτατο βιοπολιτικό τραύμα της Πτολεμαϊδας (και της δυτικής Μακεδονίας γενικότερα). Οδηγός μας ήταν ο σπουδαίος δημοσιογράφος Παναγιώτης Τσαρτσιανίδης (μια σπάνια περίπτωση ανθρώπου με δημόσιο λόγο που επιμένει να αγωνίζεται για ηθικές αξίες κόντρα στην αδηφάγο εξουσία που εξαγοράζει τα πάντα. Ο λιγνίτης σταθηκε για την Πτολεμαΐδα ένα δώρο που έγινε και στραγγάλη και τυλίχθηκε στον λαιμό της. Οι άνθρωποί της χρησιμοποιήθηκαν για δεκαετίες από την πολιτική και οικονομική εξουσία της χώρας - που εντελώς κυνικά τους λογάριασε για αναλώσιμους και τους άδειασε ως στυμμένες λεμονόκουπες. Πλέον η πόλη (και όλη η γύρω περιοχή) βρίσκεται ερημοποιημένη και οι λογής εξουσίες (κεντρικές και τοπικές) κοροϊδεύουν τους ανθρώπους με ψεύτικες υποσχέσεις και ασαφείς τιποτολογίες.

Κι όμως σε αυτή την Πτολεμαϊδα συναντησα την πιο ζωντανή πολιτισμική (και εν τέλει πολιτική) κοινότητα που έχω συναντήσει στα ταξίδια που κάνω στην Ελλάδα μέσα από τις παραστάσεις μου. Μιλάω για την υπέροχη συλλογικότητα της Υψικαμίνου - που με όχημα τον πολιτισμό κάνει ένα βαθύτατα πολιτικό και παιδαγωγικό έργο, με δύσκολα αφηγήματα και κόντρα στην απαανθρωποποίηση που κανοναρχεί η κυρίαρχη εξουσία. Θέλω να εκφράσω τον βαθύτατο θαυμασμό μου στους ανθρώπους της Υψικαμίνου: Στην πρόεδρό της Χριστίνα Μπανιά (που πλέον την θεωρώ φίλη μου), στην Κική Στούμπου και τον Κωσταντίνο Ιωαννίδη, στον Παναγιώτη Τσαρτσιανίδη και τον (παλιό φίλο μου) Βασίλη Τζώτζη, σε όλα τα μέλη, σε όλους τους συντελεστές των παραστάσεων , σε όλους τους υπέροχους ανθρώπους που συναντήσαμε και που μας έδειξαν το πως μπορεί κανείς να στέκεται με καθάρια αξιοπρέπεια απέναντι στην εξουσία που τον κυκλώνει ασφυκτικά.

Είναι μεγάλη τιμή για μένα, μεγάλο δώρο το τριήμερο της Πτολεμαίδας. Και ακόμη μεγαλύτερη τιμή είναι αυτό που είπε η Χριστίνα (Μπανιά) το πρώτο βράδυ: "Ο Θανάσης είναι ένας από εμάς."

Μακάρι να είμαι ένας από εσάς, αγαπημένες φίλες, αγαπημένοι φίλοι...

Θανάσης Τριαρίδης, 18-11-2026

1911 22